فصل مطلقا مضر است ، خواه رضاع زن ديگر باشد يا مأكول و مشروب ، مگر اينكه به عنوان تغذّى نباشد - چنانچه - گذشت - كه در اين صورت ضرر ندارد در تحقق رضاع . سوّم : اينكه شير را از پستان مرضعه بياشامد نه ، ريختن در حلق يا به ايصال در جوف طفل به طريق حقنه يا نحو آن ، و اين شرط در هر يك از اين سه قسم از رضاع محرم ملحوظ است ، پس اگر به مكيدن از پستان نياشامد ، متحقّق نمىشود رضاع مطلقا ، و همچنين است اشتراط اتحاد مرضعه علاوه بر اتحاد فحل در هر يك از تقديرات ثلاثه ، پس اگر شير خورد طفل از دو زن مثلا بالاشتراك در هر يك از تقديرات ثلاثه سبب نشر نخواهد بود . شرط سوّم : حيات مرضعه است ، پس اگر بميرد در اثناء رضاع و كامل شود نصاب آن بعد از ممات مرضعه نشر حرمت نخواهد كرد ، و بالجمله ، مرضعه در اين صورت خارج مىشود به موت از التحاق احكام رضاع . شرط چهارم : آنكه رضاع مرتضع در حولين بوده باشد به اين معنى كه : تمام رضاع ناشر واقع شود در حولين و چيزى از آن واقع نشود بعد از حولين ، و مبدأ حولين انفصال تمام ولد است ، و آخر آن جزء اخير از شهر بيست و چهارم است ، و اين شرط معتبر است در حق مرتضع نه در ولد مرضعه بنابر اصح ، پس اگر بگذرد از ولدش اكثر از حولين بعد از آن شير دهد طفلى را كه كمتر از حولين بر او گذشته نشر حرمت خواهد نمود ، و هرگاه شير دهد به رضعات عدديّه و باقى بماند از رضعات رضعهء واحدهء كامله بلكه نصف رضعه كامله پس بگذرد از او حولين نشر حرمت نمىكند ، بلى ناشر است اگر تمام شود رضعه به اتمام حولين